Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Propozycja katechezy przed chrztem

1.  Wprowadzenie.
Chrzest Święty jest sakramentem, w którym przez polanie wodą i wymówienie słów sakramentalnych człowiek otrzymuje odpuszczenie grzechu pierworodnego, stając się dzieckiem Bożym i otrzymuje życie wieczne. Chrztu dzieci dokonuje się w wierze wyznawanej przez ich rodziców oraz chrzestnych. Chrzest jest jednym z siedmiu sakramentów, jest  znakiem widzialnym ustanowionym przez Jezusa, dającym nam łaskę Bożą. Sakramenty to:

Chrzest   Bierzmowanie   Eucharystia   Pokuta    Namaszczenie Chorych    Kapłaństwo  Małżeństwo

Trzy z nich można przyjąć tylko raz Chrzest, Bierzmowanie, Kapłaństwo (Małżeństwo może być zawarte ponownie w przypadku śmierci współmałżonka lub unieważnienia sakramentu małżeństwa przez sąd kościelny)

2. Chrzest w  Piśmie  Świętym.
Religie przedchrześcijańskie znały zwyczaj kąpieli oczyszczającej, która symbolizowała uwolnienie od zła. Tę praktykę wykorzystał Jan Chrzciciel wobec pokutujących, zapowiadając jednocześnie chrzest Chrystusowy. Sam Jezus uznał chrzest za warunek wejścia do Królestwa Bożego.  Za chrztem dzieci przemawia sam Jezus “ Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może wejść do Królestwa Bożego” (J 3,15), zgodnie z tradycją kościoła udzielanie chrztu dzieciom następowało przed dojściem do używaniem rozumu, gdyż wszyscy podlegamy grzechowi pierworodnemu. Można w tym miejscu wspomnieć na fakt, iż chrzest zastąpił jakby obrzęd obrzezania, którego dokonywano także, na niemowlętach, jako znak przymierza z Bogiem, oraz wejścia do ludu Izraela. Tak więc chrzest jest włączeniem w grono członków Kościoła.

3. Teologia chrztu.
Chrzest jest nowym narodzeniem, odrodzeniem, podkreśla to List do Tytusa mówiąc że jest to “kąpiel odrodzenia” (Tt 3,5). To odrodzenie i oczyszczenie ubogaca osobowość człowieka, podnosi go na wyższy poziom w sferze życia i hwały Bożej, św. Piotr dodał określenie “uczestnictwa w Bożej naturze”. Ochrzczony staje się niejako świątynią Ducha Świętego i włączony zostaje w najważniejsze wydarzenie, jakim jest odkupienie przez śmierć i zmartwychwstanie  Chrystusa.

4. Obrzędy dopełniające.
Namaszczenie krzyżmem świętym - znak włączenia do ludu Bożego i uczestniczenia w kapłaństwie Chrystusa, które czyni go członkiem ludu królewskiego i kapłańskiego, oraz stanowi jakby “legitymację” Chrześcijaństwa.

Nałożenie białej szaty - symbolizuje nowe stworzenie które daje chrzest, oraz podkreśla godność dziecka Bożego.

Świeca chrzcielna - pokazuje, iż młody człowiek staje się dzieckiem światłości, gdyż przeszedł z krainy ciemności do krainy światła, oraz wskazuje życie wiarą, aby kiedyś ze światłem wiary wyjść na spotkanie przychodzącego Pana.

5.Obowiązki rodziców chrzestnych.
Funkcja pomocnicza , wspomagająca , a nawet zastępująca rodziców naturalnych w katolickim wychowaniu ich dziecka. Włączeni są w pełnię Chrześcijaństwa przez sakramenty inicjacji (chrzest, bierzmowanie, Eucharystia), oraz mogą spełniać funkcję chrzestnych, gdyż nie są poza prawem kościelnym czyli nie podlegają ekskomunice wynikającej z życia w konkubinacie lub świadomością dokonania aborcji. Rodzice ci powinni być przygotowani do pełnego uczestnictwa w Eucharystii tzn. powinni przystąpić do stołu Pańskiego (komunii), dlatego mają obowiązek spowiedzi św.  Składają jednocześnie zobowiązanie iż wychowają dziecko w wierze katolickiej tzn. doprowadzą do poznania Boga, przygotują do życia sakramentalnego i realizacji przykazań, zwłaszcza miłości Boga i bliźniego.

  • * mają obowiązek pomagać w przygotowaniu do chrztu, a potem dbać by chrześniak wytrwał w wierze i chrześcijańskim życiu.
    * wyrabiać właściwe pojęcie Boga, a nie straszaka czy buchaltera liczącego grzechy (spowodowane złym postępowaniem ).
    * wspólny pacierz (ale nie na siłę), modlitwa z dzieckiem powinna mieć charakter rozmowy z Bogiem, a nie odklepania “paciorka”.
    * modlitwa za chrześniaka
    * prezenty w postaci ilustrowanej Biblii (dostosowane do wieku)
    * wspólne uczestnictwo w nabożeństwach

6. Uwagi końcowe:

  • zachować pamiątki Chrztu Św. (świeca, dyplom, zdjęcia)  Będzie to znacząca niespodzianka dla dziecka, gdy dorośnie.
  • Na spotkanie należy wziąć ze sobą “Obrzęd Chrztu”, aby wytłumaczyć przebieg ceremonii wskazując jak powinni zachować się rodzice oraz chrzestni zgodnie z tradycją miejscową.
PROPOZYCJA KATACHEZY

Ks. mgr Jarosław Krężel

Wykład na temat sakramentu chrztu św. w ramach katechezy przed chrzcielnej dla rodziców i chrzestnych

I. Biblijno-teologiczne podstawy sakramentu chrztu św.

Chrzest jest jednym z siedmiu sakramentów, które Chrystus zostawił Kościołowi w celu przymnożenia łask wierzącym w Niego. W ostatnich latach bardzo często kwestionuje się chrzest dzieci, dlatego na początku podamy pewne wyjaśnienie. Do ludu Starego Przymierza należeli dorośli i dzieci, a znakiem tego było obrzezanie. Stąd zbawienie, które przyniósł Chrystus w Nowym Testamencie obejmuje wszystkich, także i dzieci (por. Mt 19,14).

O chrzcie dzieci mówi nam także tradycja: św. Cyprian uczy nas, że chrzest dzieci jest darem Bożego miłosierdzia. Bóg nie patrzy na osobę i wiek, ale pragnie zbawienia wszystkich ludzi. W NT jest mowa o chrzcie całych rodzin (Dz 16, 15; 16, 33; l Kor l, 16), o modlitwie rodzinnej (Dz 21, 5), o wychowaniu dzieci (Ef6, 1-4; Koi 3, 20). Zachowały się także nagrobki dzieci z II i III w., na których napisano o ich chrzcie w niebezpieczeństwie śmierci. Napisy świadczą o konieczności chrztu i o radości, że dziecko zostało przyjęte do nieba.

W IV w. zaczęto odkładać chrzest dzieci z powodów: - oportunizmu, - z obawy przed utratą łaski chrztu, - po co dziecko obciążać obowiązkami życia wg. wiary, - starsze dziecko lepiej rozumie przyjęty chrzest. Zmiana myślenia, która nastąpiła przeniosła akcent z przynależności do Chrystusa, z daru Bożego na ciężar wiary, własna decyzja człowieka dojrzałego, zbyteczność chrztu, uszanowanie wolności człowieka.

Należy podać również inne argumenty, które pomogą lepiej zrozumieć potrzebę chrztu dzieci:
- nikt nie pyta dziecka o zgodę życia w chwili poczęcia;
- nikt nie odkłada jego wychowania na późniejsze lata;
- przekazuje mu się dobro fizyczne, kulturowe, humanistyczne, które wypływa z miłości rodziców do dziecka, a przecież dobro religijne również należy przekazywać;
- chrzest jest darem Boga, znakiem Jego miłości, w którym udziela godności dziecka Bożego;
- chrzest jest przejawem miłości całego Kościoła (rodziców, chrzestnych, całej wspólnoty);
- rodzice przez chrzest pragną udostępnić i przekazać te wartości które sami kochają;
- chrzest dziecka jest sakramentem wiary nie dziecka, ale rodziców i otoczenia;
- rodzice pragną swoje dziecko skontaktować z Bogiem i uwolnić go od grzechu pierworodnego;
- wiara rodziców niesie pomoc i zbawienie dziecku

II. Obrzędy liturgii chrzcielnej
Podczas chrztu św. Bóg obdarowuje dziecko nowym życiem, życiem wiecznym, życiem dziecka Bożego. Jednak rodzice na początku liturgii chrztu proszą o to życie, dokładnie o chrzest, o wiarę, czyli o to, co jest dla nich samych wartością, o to, co miłują. Dlatego kreślą na czole znak krzyża, który oznacza przynależność do Chrystusa, wspominają swój chrzest, wyrzekają się grzechu i wyznają swoją wiarę oraz wyrażają wolę chrztu w tej wierze Kościoła.

W tym miejscu należy przypomnieć, co to jest wiara. Wiara to nowy sposób myślenia o człowieku, który pochodzi od Boga, posiada ciało i duszę oraz przeznaczony jest do nieba, jest przyjęciem i naśladowaniem Chrystusa. Jednak sama wiara nie wystarczy, konieczne jest życie według niej tzn. zachowywanie Bożych przykazań, miłość Boga i bliźniego. Wiara łączy się z Kościołem, który przyjmuje nowo ochrzczonego do swojej wspólnoty z wielką radością! ma za zadanie troszczyć się o jej wzrost u neofity. Z radością Kościoła na ziemi łączy się Kościół niebieski, który przyzywamy podczas wymieniania imion kilku Świętych.

Bardzo ważna w liturgii chrztu jest woda, która zawiera element życiodajny i oczyszczający. Przez święcenie wody otrzymuje ona moc Ducha Św. i staje się wodą odradzającą. Polewają trzykrotnie głowę dziecka szafarz wypowiada formułę: „YV., ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego". Po tym następuje namaszczenie Krzyżmem Św., które powstaje z połączenia oliwy i balsamu, a które święci biskup w Wielki Czwartek w czasie Mszy Krzyżma. Oliwa jest znakiem hojności Bożej, błogosławieństwa, zbawienia i daje miano chrześcijanina (namaszczonego).

Chrześcijaństwo zna i praktykuje zwyczaj wkładania białej szaty przez nowo ochrzczonego. Jest ona znakiem blasku i piękna otrzymanego na chrzcie. Wyraża ona słowa św. Pawła: „Przyobleczcie się w Pana, Jezusa Chrystusa" (Rz 13, 14). W utrzymaniu bieli, świeżości, czystości tej szaty mają pomagać rodzice, bliscy.

Jasność chrztu symbolizuje także zapalona świeca, która ma towarzyszyć człowiekowi przez kolejne etapy życia: rocznica chrztu, pierwsza Komunia św., ślub, namaszczenie chorych, przy trumnie.

Wszystkie wartości, które zastały wszczepione na chrzcie świętym wymagają pielęgnacji i wzrostu. Dlatego za ks. Wacławem Schenkiem możemy porównać fakt chrztu do bramy, fundamentu, ziarna. Nikt nie staje w bramie lecz przez nią przechodzi, by kroczyć dalej. Fundament jest ukryty w ziemi i na nim dopiero wznosi się ściany budynku. Chrzest jest ziarnkiem życia Bożego zasianym w sercu dziecka, które potrzebuje wilgoci, pokarmu, klimatu, rozwoju. Ten rozwój mają mu zapewnić rodzice, chrzestni, krewni, poprzez modlitwy i przykładne życie.